Βουνό

Vouno_001.jpgΤο κατεχόμενο σήμερα χωριό της επαρχίας Κερύνειας βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του Πενταδάκτυλου, 10 περίπου χμ. βόρεια της Λευκωσίας. Τοποθετημένο πάνω στη γυμνή, άδεντρη νότια πλευρά του Πενταδάκτυλου. Το όνομα του το οφείλει στο γεγονός ότι βρίσκεται σε υψόμετρο 380 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι το ψηλότερο χωριό της νότιας πλευράς του Πενταδάκτυλου.

Βλέποντας τα άσπρα σπιτάκια του χωριού, θα νόμιζε κανείς ότι προσπαθούν να σκαρφαλώσουν στην πλαγιά του βουνού. Λίγο πιο πάνω διακρίνεται το μοναστήρι της Παναγίας της Αψιθκιώτισσας, κάτω από την επιβλητική κορυφή της Αφεντρούσας. Ανατολικότερα βρίσκεται το κάστρο του Βουφαβέντο και πιο κάτω λάμπει κατάλευκο το μοναστήρι του Αγίου Χρυσοστόμου.

Το Βουνό είναι ένα από τα χωριά που είχαν κατοικηθεί αρχικά από Μαρωνίτες. Το 1192 ο Γουίδος ο Λουζινιανός λόγω του φεουδαρχικού συστήματος που εφάρμοζε, δυσαρέστησε τους Κύπριους και άρχισαν να εγκαταλείπουν την περιοχή. Τότε ήρθαν από τη Συρία Μαρωνίτες. Αρχικά το χωριό ονομάστηκε Ρωμανός από την εκκλησία που ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Ρωμανό των Μαρωνιτών.

Κοντά στο χωριό βρίσκεται ένα σπήλαιο, στο οποίο υπάρχουν ανθρώπινα οστά, που όπως πιστεύεται, ανήκουν σε μάρτυρες των πρώτων χριστιανικών χρόνων.

Κατά την Τουρκοκρατία, το μοναστήρι της Αψιθκιώτισσας διαλύθηκε. Τα κτήματα και τα ερείπια του είναι τώρα ιδιοκτησία του μοναστηριού του Αγίου Χρυσοστόμου.

Εκτός λοιπόν από την εκκλησία του Αγίου Ρωμανού, υπάρχουν στο Βουνό δύο ακόμα εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου και του Τιμίου Σταυρού.

Η παιδεία αναπτύχθηκε μετά το 1900. Τότε ιδρύθηκε το Δημοτικό σχολείο με μια αίθουσα και αργότερα λειτούργησε ακόμα μια σε ένα διπλανό ανώγι. Χωρίστηκαν έτσι σε Αρρεναγωγείο και Παρθεναγωγείο. Το 1953 κτίστηκε νέο σχολικό κτίριο με δύο αίθουσες και μια πολύ μεγάλη, αλλά αρκετά ανώμαλη και πετρώδη αυλή. Με τις προσπάθειες του δασκάλου Στ. Στυλιανίδη, έγιναν επιχωματώσεις και ισοπεδώσεις διαμορφώνοντας έτσι σχολικούς κήπους και γυμναστήριο. Το 1973 οι μαθητές ανέρχονταν σε 90 και χρειάστηκε να λειτουργήσει και Τρίτη τάξη με τρίτο δάσκαλο.

Οι κάτοικοι του χωριού χαρακτηρίζονταν από την εργατικότητα και τη φιλοξενία τους. Τον Οκτώβριο έσπερναν και πολλές φορές συνέχιζαν μέχρι τα Χριστούγεννα. Κατά την διάρκεια των βροχών, οι γεωργοί δούλευαν στα ορεινά χωράφια αφού τα πεδινά ήταν ακατάλληλα πια. Τα χωράφια οργώνονταν μέσα στον Ιανουάριο -Φεβρουάριο και ξανά το Μάρτιο-Απρίλιο. Ακολουθούσε ο θερισμός, συνήθως κατά τα τέλη Απριλίου για το κριθάρι και μέσα στο Μάιο ο θερισμός για το σιτάρι.

Στο Βουνό ο γάμος θεωρείτο ένα από τα σημαντικότερα μυστήρια. Το κάλεσμα γινόταν την Πέμπτη ή την Παρασκευή πριν το γάμο. Πρώτα καλούσαν με το κερί και ύστερα με τα προσκλητήρια και το ροδόσταγμα στο μυροδοχείο.

Μία βδομάδα πριν το γάμο μαζεύονταν όλες οι γυναίκες που ήταν καλεσμένες και έπλεναν τα «προιτζιά» . Το Σάββατο γινόταν ο γάμος στο σπίτι του πατέρα της νύφης και τραγουδούσαν διάφορα «τσιαττιστά τραούθκια».

Τηρούνταν κάποια έθιμα που σε μερικά χωριά εξακολουθούν μέχρι σήμερα όπως το ράψιμο του κρεβατιού και ο χορός του ανδρογύνου. Το γλέντι συνεχιζόταν ως την επόμενη Κυριακή.

Οι κάτοικοι του Βουνού δεν πρόκειται να ξεχάσουν το χωριό τους και θα αγωνίζονται μέχρι τη μέρα της επιστροφής τους στις περιουσίες τους και στις προσφιλείς τους εστίες.

Το Κοινοτικό Συμβούλιο του χωριού προ προέκυψε από τις πρώτες εκλογές κατεχόμενων χωριών που έγιναν τον Δεκέμβριο του 2006 είναι το πιο κάτω:

1. Πέτρος Πέτσας, Κοινοτάρχης
2. Βάσος Χριστοδούλου, Αν. Κοινοτάρχης
3. Γεώργιος Γιαννακού, Μέλος
4. Νίκος Ματθαίου, Μέλος
5. Κώστας Σπύρου, Μέλος.

cheap wedding dresses | wedding dresses online | custom made wedding dresses | a-line wedding dresses